Nerwica depresyjna

Zaburzenia nerwicowe to dość powszechne zjawisko, ponieważ coraz więcej osób ma problemy natury psychicznej. Różne rodzaje nerwic zbierają żniwo, zwłaszcza wśród młodych osób. Przykładem zaburzenia nerwicowego jest nerwica depresyjna, znana także jako dystymia. Jest to chroniczny rodzaj depresji, który objawia się stale pogorszonym nastrojem. Symptomy nerwicy depresyjnej nie są jednak tak poważne jak w przypadku ciężkiej depresji. Co powoduje zaburzenia nerwicowe i jak można je leczyć?

Nerwica depresyjna – przyczyny

Konkretna przyczyna występowania nerwicy depresyjnej jest nieznana. Dystymia występuje zwykle u osób spokrewnionych ze sobą. Częściej chorują kobiety niż mężczyźni. Szacuje się, że nerwica depresyjna dotyka nawet 5% populacji. Wiele osób ma ten rodzaj nerwicy jednocześnie z innymi problemami zdrowotnymi, na przykład z niepokojem, nadużywaniem alkoholu lub z nałogiem narkotykowym. Około połowa osób z dystymią doświadcza również epizodu ciężkiej depresji. Nerwica depresyjna u starszych osób jest zwykle spowodowana:

• trudnościami z radzeniem sobie w życiu,
• poczuciem izolacji i osamotnienia,
• pogorszeniem sprawności intelektualnej,
• chorobami.

Zaburzenia nerwicowe – objawy

Główna oznaka nerwicy depresyjnej to pogorszony nastrój i smutek przez przynajmniej dwa dni. Dzieci i nastolatkowie mogą doświadczać irytacji zamiast depresji, a taki stan może utrzymywać się przynajmniej przez rok. Jeśli pojawią się dwa lub więcej z następujących objawów, istnieje duże prawdopodobieństwo, że dana osoba cierpi na nerwicę depresyjną:

• poczucie beznadziei,
• zbyt mało lub zbyt dużo snu,
• niski poziom energii, zmęczenie,
• niska samoocena,
• słaby apetyt,
• trudności z koncentracją.

Osoby z nerwicą depresyjną często mają negatywny obraz własnej osoby, swojej przyszłości, innych ludzi i wydarzeń. Nawet niewielkie problemy zaczynają je przerastać. Wówczas warto pójść do lekarza i zbadać krew i mocz, by wykluczyć zdrowotne podłoże depresyjnego nastroju.

Nerwica depresyjna – leczenie

Leczenie nerwicy depresyjnej polega na przyjmowaniu antydepresantów i terapii. Leki farmakologiczne nie są tak skuteczne, jak w przypadku ciężkiej depresji. Pożądane działanie leków pojawia się zwykle po pewnym czasie. Chorzy zwykle czują się lepiej dzięki terapii. Rozmowa o swoich uczuciach i myślach jest bardzo korzystna, zwłaszcza gdy pacjenci uczą się, jak radzić sobie z emocjami i przemyśleniami. Jednak nie należy zapominać, że nerwica depresyjna to choroba przewlekła. Niektórzy ludzie z niej wychodzą, ale inni stale mają objawy, mimo podjętego leczenia. Dystymia zwiększa ryzyko samobójstwa. Kiedy warto szukać profesjonalnej pomocy? Pójdź do lekarza, gdy stale czujesz się smutny i z każdym dniem twoje samopoczucie jest gorsze. A jeżeli ktoś z twojego otoczenia zachowuje się w następujący sposób, koniecznie skontaktuj go z lekarzem, ponieważ są to oznaki zbliżającej się próby samobójczej:

• chory rozdaje swoje rzeczy, mówi o potrzebie uporządkowania swoich spraw,
• kaleczy się i zachowuje autodestrukcyjnie,
• ma huśtawkę nastrojów, po okresie niepokoju nagle staje się spokojny,
• często mówi o śmierci lub samobójstwie,
• wycofuje się z kręgu przyjaciół, nie chce wychodzić z domu.

Nerwica depresyjna stanowi zagrożenie dla życia, dlatego nie warto lekceważyć jej objawów. Im szybciej chory trafi do lekarza, tym większe szanse na wyleczenie i powrót do normalnego życia.


Bibliografia

Bilikiewicz A. Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2776-4
Jarema M. Psychiatria w praktyce, Medical Education, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62510-06-1
Hammen C. DEPRESJA - modele kliniczne i techniki terapeutyczne, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2004, ISBN 83-89574-37-3
Rachman S. Zaburzenia lękowe - modele kliniczne i techniki terapeutyczne, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2005, ISBN 83-89574-54-3

Współwystępowanie zaburzeń depresyjnych i lękowych