Wsparcie ze strony bliskich w nerwicy

Nerwica jest zaburzeniem psychicznym, które wpływa na funkcjonowanie i życie chorego. Otoczenie wywiera bardzo duży wpływ na postępowanie i samopoczucie osób chorych. Wsparcie ze strony bliskich osób jest bardzo istotnym czynnikiem ułatwiającym powrót do zdrowia osobom cierpiącym na nerwicę. Dbałość rodziny o chorego i wspomaganie go w działaniu daje możliwość poprawy samopoczucia i powrotu do zdrowia chorego. Umacnia również więzi pomiędzy członkami rodziny i wzajemne relacje.

Objawy nerwicy - rozpoznanie choroby

Rozpoznanie nerwicy bywa trudne, szczególnie gdy na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia somatyczne. Pojawiające dolegliwości są konsultowane z lekarzami różnych specjalności. Chory jest kierowany na badania laboratoryjne. Brak potwierdzenia odczuwanych dolegliwości w wynikach badań może powodować pogłębianie się dolegliwości psychicznych. Wiele osób uważa, że leczenie psychiatryczne piętnuje i wyklucza z życia społecznego. Problemów natury psychicznej nie należy bagatelizować lub starać się leczyć u lekarzy innych specjalności (np. u neurologów czy lekarzy rodzinnych).

Ważną rolę w motywowaniu chorego do podjęcia się odpowiedniego leczenia mają osoby z najbliższego otoczenia. To właśnie bliscy są w stanie wcześnie zauważyć zmieniające się zachowanie chorego i pojawiające się trudności. Zainteresowanie się problemami chorego jest sygnałem, że jest on nadal potrzebny i akceptowany przez najbliższych.

Udział bliskich w życiu chorego

Rodzina i najbliższe otoczenie są dla chorego bardzo ważne. Często zdarza się, że ktoś z rodziny stara się ukryć swoje problemy. Zauważenie u siebie objawów psychopatologicznych jest dużym stresem i może wywoływać u takiej osoby skrajne emocje. Znaczna zmiana zachowania, unikanie pytań i rozmów oraz wybuchy emocjonalne (gniew, agresja, atakowanie bliskich) mogą być sygnałem dla bliskich, że coś dzieje się z jednym z członków rodziny. Pogłębiające się problemy chorego mogą prowadzić do rozluźniania się więzi między domownikami. Dlatego też warto zainteresować się stanem takiej osoby i starać się do niej dotrzeć.

Samodzielna walka z problemami nie przynosi dobrych efektów. Osoba chora czuje się przytłoczona nadmiarem trudności, stara się unikać konfliktowych sytuacji. Prowadzi to do wycofywania się z życia społecznego. W takich chwilach niezbędna jest pomoc bliskich osób. Wsparcie rodziny i zrozumienie daje szansę na poprawę sytuacji chorego.

Jak pomóc choremu na nerwicę?

Dla chorego bardzo ważne jest poczucie, że mimo choroby nadal jest członkiem rodziny. Musi czuć się akceptowany i potrzebny. W trakcie przebiegu choroby jego możliwości wykonywania własnych obowiązków mogą być mniejsze, dlatego część z nich powinni przejąć domownicy. Nie należy jednak chorego traktować jak dziecka i zabraniać mu robić czegokolwiek. Nerwica nie powoduje znacznego upośledzenia, więc chory może zajmować swoimi sprawami. Potrzebne mu jest jednak wsparcie i pomoc w tych obowiązkach, z którymi nie może sobie poradzić (np. domownicy mogą robić zakupy za osobę, która ma silny lęk przed wyjściem z domu).

Ważne jest również wspomaganie chorego i pomoc w przezwyciężaniu jego lęków i trudności. Wspólnie z nim można likwidować źródła lęków, pomagać mu pokonywać bariery. Takie działania dają choremu także poczucie bezpieczeństwa. Wie, że ma na kogo liczyć i w razie trudności będzie mógł się zwrócić do najbliższych.

Oprócz pomocy w wykonywaniu obowiązków bardzo ważne są także rozmowy z chorym. Sytuacja osób chorych na nerwicę jest trudna, ponieważ ich lęki mają często charakter całkowicie irracjonalny. Nie należy jednak zapominać, że nerwica jest chorobą, która ma wpływ na myślenie i postrzeganie u chorego. Dlatego też warto jest wiedzieć jak najwięcej na temat problemów chorego i starać się go zrozumieć. Rodzina wraz z chorym może uczestniczyć w wizycie lekarskiej, na której dowie się, czym charakteryzuje się jego schorzenie i jak można mu pomagać.

Zachęcanie do leczenia i zajęć pomagających w walce z chorobą

Leczenie nerwicy jest w dużym stopniu uzależnione od zaangażowania chorego i jego motywacji do zmian. Budowanie motywacji jest nie tylko zadaniem chorego, ale również jego bliskich. Chory przebywający w sprzyjających warunkach ma większe szanse na powrót do zdrowia. Wsparcie rodziny odgrywa bardzo ważną rolę w zapewnieniu choremu pomocy w walce z chorobą.

Bliscy bardzo silnie oddziałują na chorego, motywując go do podejmowania kolejnych wyzwań i walki z przeciwnościami. Zapewnienie choremu poczucia bezpieczeństwa i akceptacji daje możliwość sprawnego powrotu do zdrowia. Ważna jest także pomoc w znalezieniu odpowiednich metod wspomagających leczenie. Chorzy zwykle nie mają dość siły i możliwości, by samodzielnie zapewnić sobie uczestnictwo w dodatkowych zajęciach terapeutycznych. Dbałość rodziny o dobre samopoczucie chorego i wspomaganie go w działaniu daje możliwość poprawy samopoczucia i powrotu do zdrowia chorego. Umacnia również więzi pomiędzy członkami rodziny i wzajemne relacje.


Bibliografia

Kępiński A. Lęk, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2002, ISBN 83-08-03225-7
Bilikiewicz A. (red.), Kompendium psychiatrii, psychoterapii, medycyny psychosomatycznej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3091-9
Beck J. Terapia poznawcza - podstawy i zagadnienia szczegółowe, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego, Kraków 2005, ISBN 83-233-1986-3
Kratochvil  S. Podstawy psychoterapii, ZYSK I SK-A, Poznań 2003, ISBN 83-7150-877-8