- abcnerwica.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Płaczliwość, rozdrażnienie i przygnębienie
Płaczliwość, rozdrażnienie i przygnębienie
Zawsze byłam realistką, ale od dłuższego czasu staję się coraz większą pesymistką. Mało tego, nie daję sobie rady ze swoimi emocjami, zbierają się we mnie, jakby miały zaraz wybuchnąć. Od dziecka jestem bardzo nerwowa, mam tiki nerwowe, które z biegiem czasu są coraz gorsze i nie mogę nad nimi zapanować.
Ta moja nerwowość odbija się na moim związku, krzywdzę mojego chłopaka, którego bardzo kocham, ale to wszystko jest silniejsze ode mnie. Nie wiem, czy to może mieć związek z moim samopoczuciem, ale rodzice są po rozwodzie - ojciec pił. Niestety, nawet po ich rozstaniu nadal nie daje nam spokoju...
Od zawsze czułam się gorsza od innych, pomimo tego, że dobrze się uczyłam i byłam raczej sumienna. Teraz studiuję, pracuję, ale czuję się niegotowa do dorosłego życia. Ciągle szukam dziury w całym. Nie daję sobie rady ze swoimi emocjami. Płacz co wieczór to norma, ciągłe kłótnie ze wszystkimi, którzy mi powtarzają, że jestem sztuczna, sztywna dobija mnie jeszcze bardziej... Co ja mam ze sobą zrobić, żeby normalnie żyć i cieszyć się tym życiem??!!
Witam!
Zgłaszane przez Panią trudności mogą wskazywać na zespół depresyjny. Wskazują na to: płaczliwość, rozdrażnienie, samoobwinianie się, izolowanie od innych, pesymistyczna ocena włanej sytuacji.
Dzieci osób uzależnionych, szczególnie te, których udziałem stały się doświadczenia agresji i przemocy ze strony rodzica, często borykają się z obniżonym poczuciem własnej wartości. Mogą również być nadmiernie odpowiedzialne, przejmujac rolę rodziców.
Przekonania na temat siebie i świata: jako nieprzewidywalnego, brak poczucia bezpieczeństwa, własnej wartości może stworzyć podatny grunt dla rozwoju zaburzeń lękowych i depresji. Takie problemy mogą się pojawić w sytuacji obciążenia dodatkowym stresem, np. rozpoczęcia nowej pracy lub studiów, przeprowadzki, żałoby po utracie bliskiej osoby.
W poradzeniu sobie z trudnymi doświadczeniami wyniesionymi z dzieciństwa może pomóc psychoterapia, w tym: psychoterapia DDA (Dorosłych Dzieci Alkoholików). Może się Pani dowiedzieć więcej na ten temat w najbliższej poradni leczenia uzależnień.
Jeśli samopoczucie będzie nadal się pogarszać, wskazana jest wizyta u lekarza psychiatry i przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych.
Z życzeniami szybkiej poprawy samopoczucia
Dodaj nowy komentarz