- abcnerwica.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Nie mam właściwie żadnych relacji z rówieśnikami - czy to jest normalne?
Nie mam właściwie żadnych relacji z rówieśnikami - czy to jest normalne?
Mam prawie 22 lata i właściwie nie jestem w stanie mieć normalnych relacji z rówieśnikami. Właściwie nie mam z nimi żadnych relacji. Nie chodzę na imprezy, nie mam przyjaciół. Nie umiem gadać z ludzmi w moim wieku. Mnie bawią głupoty, których inni studenci nie rozumieją, pod tym względem dobrze się dogaduje z 10-13 latkami. Brzmi to śmiesznie, ale taka jest prawda. Mam trzy znajome w moim wieku, ale z każdą z nich łączy mnie konkretny wspólny temat i zawsze mówimy tylko o tym, chciałabym niby mieć więcej przyjaciół, ale nie potrafię się tak zachowywać, żeby móc ich pozyskać. Albo jestem sztywna, niedostępna, milcząca i ponura. Albo wariuję jak dziecko, śmieję się z niczego i gadam o jakiś głupotach, aż inni tylko dziwnie się patrzą. Nie prowadzę wtedy normalnej konwersacji, nie umiem zresztą, tylko cały czas gadam na jakiś temat, na którego punkcie mam akurat obsesję. Czy powinnam się leczyć, czy po prostu mam taką osobowość?
Witam!
Zastanawiam się, jak definiuje Pani "przyjaźń". Z opisu wynika, że pragnie Pani bliskich relacji, odczuwa ich brak. Zakłada Pani również, że przyjaciół można pozyskać, prowadząc umiejętną konwersację, zainteresowanie, .,,zrobienie wrażenia" własną osobą. W ten sposób z pewnością można zdobyć znajomych, mam jednak wątpliwości, czy ,,olśnienie" kogoś błyskotliwą konwersacją jest niezawodnym sposobem zdobycia przyjaciela.
Wielu ludzi uważa, że przyjaźń opiera się na wzajemnym zaufaniu, szczerości i przede wzystkim - na gotowości do niesienia pomocy i wsparcia. Wymaga to nie tylko otaczania się odpowiednimi ludźmi, ale z pewnością - osobistego zaanagażowania i wrażliwości na potrzeby innych. Taka przyjaźń to rzadki skarb.
Nie musi Pani chodzić na imprezy, aby być osoba szczęśliwą i spełnioną.
Jeśli natomiast Pani trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu bliskich relacji są powodem odczuwanego dyskomfortu, może Pani skorzystać na wizycie u psychoterapeuty. Jako cel psychoterapii może Pani określić poprawę w zakresie relacji z rówieśnikami.
Z pozdrowieniami
Dodaj nowy komentarz