- abcnerwica.pl
- Pytania i odpowiedzi
- Jak odróżnić borderline od uzależnienia?
Jak odróżnić borderline od uzależnienia?
Witam, leczę się psychiatrycznie od 16. roku życia. Teraz mam 25 lat. Wtedy to była diagnoza depresji młodzieńczej. Brałam leki. Trochę pomogło. Jednak po 4 latach znowu trafiłam do psychiatry z uwagi na zaburzenia lękowe (ataki paniki, lęk uogólniony) i zachowania autodestrukcyjne (cięcie się, przypalanie, objadanie, seks, ryzykanctwo i picie alkoholu, próby samobójcze). Dostałam diagnozę osobowości chwiejnej emocjonalnie typu borderline. Nowe leki, psychoterapia już prawie 5-letnia.
Wiele rzeczy już pokonałam. Jednak wciąż mam duży problem z alkoholem. Psychiatra wysyła mnie na terapię uzależnień (oddział dzienny- to duży problem, bo pracuję), ale terapeuta (obecny i taki, do którego poszłam raz w związku z alkoholem) mówi, że jak pokonam borderline to alkohol też przestanie być problemem.
Zupełnie nie wiem co robić? Leczyć uzależnienie czy zaburzoną osobowość? Kiedyś piłam mniej, teraz pije dużo i często (prawie codziennie butelkę wina). Kiedyś piłam z lęku, złości, smutku, teraz każdy powód jest dobry. Ale za to wcześniej się cięłam i robiłam inne złe rzeczy, teraz ich nie robię już wcale, zostało tylko picie i jedzenie (odchudzanie - tycie, nie mam anoreksji ani bulimii). Wyjdę z tego w miarę leczenia borderline czy odwyk mnie nie ominie? A jak pójdę na odwyk i zacznę znowu się ciąć? Boję się. Proszę o poradę. Chce wyzdrowieć, ale nie wiem jak dalej iść. M.
Witam serdecznie.
W opisywanej przez Panią sytuacji najbardziej celowe jest korzystanie zarówno z indywidualnej psychoterapii skierowanej na problemy osobowościowe, jak i psychoterapii grupowej dotyczącej uzależnienia od alkoholu.
Można przypuszczać, że z powodu problemów związanych z osobowością typu borderline jest Pani predysponowana do rozwoju uzależnienia. Takim czynnikiem jest np. związana z borderline impulsywność. Praca nad tą cechą faktycznie ma istotne znaczenie dla wyjścia z uzależnienia.
Powinna Pani jednak leczyć się również odwykowo - dzięki temu nauczy się Pani wielu umiejętności koniecznych dla utrzymywania abstynencji. Terapia odwykowa to m. in. trening umiejętności odmawiania, zachowań asertywnych i wielu problemów specyficznych dla uzależnień.
Zdobyte umiejętności i sukces w odstawieniu alkoholu wpłynie korzystnie również na wyniki psychoterapii, z której obecnie Pani korzysta.
Większość osób leczących się odwykowo ma inne, dodatkowe problemy, a zaburzenia osobowości i lękowe należą do najczęstszych.
Jako kobieta jest Pani bardziej podatna na rozwój uzależnienia i toksyczne działanie alkoholu.
Opisuje Pani aktualny problem z alkoholem, tak jakby miała Pani nad nim całkowitą kontrolę i traktowała go jako swego rodzaju środek leczniczy, „mniejsze zło” niż zachowania autodestrukcyjne. Są to jednak pozory - alkohol będzie zajmował w Pani życiu coraz większą role, prowadząc do degradacji psychiki i całego organizmu. Podstawową formą leczenia uzależnienia jest psychoterapia i aby była skuteczna, konieczna jest sprawna pamięć i myślenie, co jest częstym problemem w zaawansowanym uzależnieniu.
Warto więc jak najszybciej rozpocząć leczenie. Jeśli praca jest dla Pani dużym utrudnieniem - być może warto zastanowić się nad dobrą poradnią odwykową i mityngami AA.
http://abcalkoholizm.pl/alkoholizm-u-kobiet
Pozdrawiam serdecznie, życząc wielu sukcesów w terapii i wytrwałości!









Dodaj nowy komentarz