Fobia społeczna - kryteria diagnostyczne

Wg ICD-10 fobia społeczna, to zaburzenie, które polega na strachu przed oceną innych ludzi, który prowadzi do unikania sytuacji społecznych. Bardziej uogólnione fobie społeczne zwykle wiążą się z niską samooceną i strachem przed krytyką. Mogą się przejawiać jako skargi na czerwienienie się, drżenie rąk, nudności lub parcie na mocz. Pacjent często bywa przekonany, że te wtórne przejawy lęku stanowią pierwotny problem. Objawy mogą nasilać się aż do napadu lęku panicznego.

Kryteria diagnostyczne:

1. Objawy psychologiczne, behawioralne lub autonomiczne są pierwotnym przejawem lęku.
2. Lęk jest ograniczony do sytuacji społecznych lub występuje przede wszystkim w takich sytuacjach.
3. Unikanie sytuacji fobicznych jest cechą dominującą.

Według klasyfikacji DSM-IV fobia społeczną rozpoznaje się, gdy:

• występują obawy, że słowa lub działania mogą spowodować upokorzenie bądź zawstydzenie,
• narażenie się na ekspozycję społeczną lub nawet samo myślenie o niej powoduje wystąpienie lęku oraz objawów somatycznych,
• obawy przed upokorzeniem bądź zawstydzeniem są nieuzasadnione lub nadmierne,
• występuje unikanie sytuacji wywołujących lęk oraz odczuwanie silnego stresu podczas narażenia na ekspozycję społeczną,
• odczuwalne jest cierpienie spowodowane unikaniem sytuacji społecznych,
• występują problemy społeczne i zawodowe.

Pozdrawiam