Depresja czy zwykły marazm?

Witam, od kilku już lat myślę, że nie funkcjonuję normalnie. Jestem mega rozleniwiona, nie potrafię się w sobie zebrać i wziąć za siebie, o pójściu samodzielnie do sklepu nawet nie ma mowy. Nie uczę się, nie pracuję, tylko wegetuję. Nie mam żadnego celu w życiu, czuję się pusta, wyrzuta, beznadziejna, po prostu emocjonalnie upośledzona.

Mam 25 lat, ale czuję się, jakby moje życie miało się już kończyć. Nie widzę w nim sensu, często płaczę. Ciągle tylko myślę, aby to w końcu zmienić, ale kolejny dzień, kolejny plan kończy się na niczym. Czuję się samotnie, a jednocześnie unikam kontaktów z ludźmi. Najchętniej bym tylko siedziała przed komputerem lub telewizorem. Z domu niemal wcale nie wychodzę. Jestem przewrażliwiona na swoim punkcie, nawet lekka krytyka działa na mnie miażdżąco, szybko się wtedy denerwuję, zaraz odbieram to jako atak. Stałam się zgorzkniała i normalnie wredna. Czy to już depresja? Dziękuję.