Co ze mną się dzieje?

Witam serdecznie,

Opis problemu jest bardzo krótki, a zgłaszane dolegliwości mało charakterystyczne. Brakuje podstawowych informacji na temat użytkownika, czasu trwania objawów, czynników nasilających objawy itd. Polecałabym w tym przypadku najpierw konsultację u lekarza rodzinnego.

Jeśli lekarz rodzinny, opierając się na badaniu lekarskim oraz badaniach dodatkowych, nie znajdzie uzasadnienia dla dolegliwości, wówczas można rozważyć podłoże psychologiczne. Wówczas mówimy o zaburzeniach nerwicowych.

Do zaburzeń nerwicowych należą zaburzenia pod postacią somatyczną. Typowym objawem są objawy fizyczne, jak np. zaburzenia czucia, uporczywe dolegliwości bólowe, biegunka, parcie na mocz itd. Wykonywane badania nie potwierdzają fizycznych podstaw do występowania objawów, jednak nierzadko pacjent domaga się kolejnych badań, nie dowierzając diagnozie.

W przypadku zaburzeń nerwicowych podstawową, przyczynową formą leczenia jest psychoterapia. U podłoża zaburzeń nerwicowych leżą bowiem: przeciążenie stresem, niezaspokojone potrzeby, konflikty psychiczne. Część z tych problemów może znajdować się na poziomie świadomości, który na co dzień jest niedostępny. Dotarcie do tych pokładów psychiki nie jest procesem szybkim, często wymaga czasu. Na rezultaty psychoterapii wpływa nie tylko terapeuta, ale i pacjent: jego zaangażowanie i wiara w skuteczność terapii.

Psychoterapia ma na celu nie tylko zmniejszenie nasilenia lub ustąpienie objawów. Inne cele to np. poprawa umiejętności radzenia sobie ze stresem, rozpoznawania swoich uczuć i potrzeb, relacji z bliskimi osobami. Zaburzenia nerwicowe można skutecznie leczyć. Wczesne rozpoczęcie profesjonalnego, systematycznego leczenia znacznie zwiększa szansę na całkowite wyleczenie.

Z pozdrowieniami