- abcnerwica.pl
- Wszystkie artykuły
- Natrętne myśli i kompulsywne zachowania – jak się od nich uwolnić?
Natrętne myśli i kompulsywne zachowania – jak się od nich uwolnić?
Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne
Osoby cierpiące na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne mają wiele trudności z aktywnym życiem społecznym. Objawy zaburzenia nasilają się stopniowo, coraz bardziej utrudniając życie. Zwykle zaczyna się od powtarzania pewnych schematycznych czynności oraz pojawiania się jednej myśli. Wraz z rozwojem zaburzenia nasila się także intensywność objawów, którym towarzyszy lęk. Do charakterystycznych objawów należą: natrętne myśli, impulsy, wyobrażenia oraz czynności. Zwykle ich treść jest irracjonalna, jednak wywołuje w człowieku niepokój oraz wzmaga napięcie psychiczne. Czynności i myśli są niechciane przez cierpiącego na zaburzenia. Konflikt między potrzebą kontroli natręctw a ich wykonywaniem powoduje, że osoba staje się coraz mniej aktywna, wycofując się z życia społecznego.
U osoby cierpiącej na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne można zaobserwować duże napięcie mięśniowe i problemy z rozluźnieniem się. Mimika twarzy jest uboga i także na niej da się zauważyć wyraźne ślady napięcia. Ruchy tracą swoją płynność, przez co taka osoba porusza się ociężale i z widoczną trudnością.
Początkowo objawy nie muszą być niepokojące i nasilone. Jednak z czasem ich natężenie wzrasta, w konsekwencji zmuszając cierpiącego na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne do wykonywania wciąż niepożądanych natrętnych czynności. Myśli natrętne mogą z czasem nasilać się i wywoływać coraz silniejszy lęk, który prowadzi do zmniejszania się aktywności i izolowania się ze swojego środowiska społecznego.
Rozwój zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych prowadzi do stopniowej degradacji życia człowieka. Wraz z nasilaniem się objawów trudno jest radzić sobie z codziennymi czynnościami. Oprócz codziennych zajęć człowiek zaczyna wykonywać częściej natrętne czynności, które stają się swoistym rytuałem. Wewnętrzny konflikt i towarzyszący mu lęk mogą stać się przyczyną wielu trudności w życiu rodzinnym i zawodowym. Dlatego tak istotna jest konsultacja ze specjalistą.
Kiedy zgłosić się do specjalisty?
Osoby cierpiące na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne zwracają się po pomoc do lekarzy lub psychologów zwykle wtedy, gdy objawy stają się nie do zniesienia. Częstym czynnikiem blokującym przed kontaktem ze specjalistą jest poczucie wstydu i przekonanie o tym, że ten problem rozwiąże się sam, z czasem. Towarzyszące tym zaburzeniom lęk i niepokój powodują, że pacjentowi trudno jest mówić o swoich objawach. Poczucie własnej nieudolności w walce z objawami może wywoływać napady agresji i wrogości do otoczenia.
Nasilające się objawy coraz silniej wpływają na życie człowieka, dezorganizując je i degradując. Wczesna konsultacja z lekarzem psychiatrą lub psychologiem może pozwolić na rozpoznanie problemu i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia. Podjęcie się leczenia pozwala zmniejszać dolegliwości i przywracać równowagę psychiczną.
Metody terapii w przypadku zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych
Wizyta u specjalisty i zdiagnozowanie problemu są niezbędne, by móc rozpocząć leczenie. W terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych zalecane jest stosowanie farmakoterapii oraz psychoterapii. W ramach uzupełnienia leczenia i zintensyfikowania jego efektów można włączyć także inne metody terapeutyczne.
O leczeniu farmakologicznym decyduje lekarz psychiatra. Farmakoterapia ma na celu zmniejszenie lęku i złagodzenie objawów zaburzenia. Natomiast psychoterapia jest niezbędna, by móc zmienić utarte, błędne schematy myślenia i działania, które są powiązane z natręctwami. W trakcie pracy z terapeutą osoba cierpiąca na zaburzenia może przepracować trudne emocje, nauczyć się kontrolować swoje zachowanie i zmniejszyć lub całkowicie wyeliminować natręctwa. Uzupełnieniem tradycyjnych form terapii może być biofeedback, który wykorzystując najnowsze technologie i dokonania w zakresie medycyny, daje szansę na wyeliminowanie dokuczliwych objawów i utrwalenie efektów terapii.
W leczenie warto jest włączyć także najbliższe osoby leczącego się, gdyż one także odczuwają negatywne skutki zaburzeń. Uczestnictwo w zajęciach psychoedukacyjnych i korzystanie z pomocy psychologicznej mogą pozwolić domownikom sprawniej radzić sobie z wyzwaniami, jakie niesie ze sobą terapia natręctw. Dzięki temu bliscy łatwiej radzą sobie z trudnościami, ale również dowiadują się, jak wspierać i pomagać choremu.
Zastosowanie neurofeedbacku w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych
Zastosowanie neurofeedbacku wciąż się rozszerza. Początkowo ta metoda stosowana była wyłącznie do leczenia skutków intensywnego stresu. Okazuje się jednak, że dzięki zastosowaniu neurofeedbacku można wpływać na poprawę stanu psychicznego osób cierpiących na zaburzenia psychiczne. Dobre efekty przynosi stosowanie tej metody w leczeniu osób cierpiących na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.
Na podstawie mapy bioaktywności mózgu ustalana jest odpowiednia forma terapii. Terapia neurofeedbackiem pozwala wyrównywać asymetrię w przebiegu fal mózgowych i wpływać na pracę mózgu, usprawniając ją. Dzięki zdobywaniu przez chorego głębszej wiedzy o swoim ciele i psychice oraz uzyskiwaniu kontroli nad reakcjami można wpływać na utrwalanie się pozytywnych schematów działania i myślenia. Wygłuszanie niepożądanych zachowań pozwala zmniejszać intensywność objawów i stopniowo je eliminować.
Neurofeedback pozwala utrwalać i wzmacniać efekty tradycyjnego leczenia. Dzięki przyjaznej atmosferze oraz przyjemnej formie ćwiczeń połączonych z wizualizacją, osoba uczestnicząca w treningu może się zrelaksować i chętniej wprowadzać zmiany w swoim życiu. Długość i intensywność treningu dostosowane są do indywidualnych potrzeb klienta. Ciągłe monitorowanie postępów pozwala modyfikować program treningowy, by zmaksymalizować jego efekty.
Kolejne artykuły Natrętne myśli i kompulsywne zachowania – jak się od nich uwolnić?







Dodaj nowy komentarz