Który nurt psychoterapii wybrać?

Jedną z metodą leczenia zaburzeń nerwicowych jest psychoterapia. Inne metody, jak farmakoterapia mogą zmniejszyć, a nawet usunąć objawy nerwicowe, jednak nie eliminują źródła, które uruchamia nerwicorodne postawy uczuciowe. Owe postawy mogą ulec zmianie tylko i wyłącznie podczas psychoterapii. Zainteresowanie psychoterapią w leczeniu zaburzeń nerwicowych można zaobserwować chociażby przez pryzmat gabinetu psychologicznego, do którego coraz częściej trafiają osoby, dla których psychoterapia przestała stanowić temat tabu, a jest kluczem do powrotu do zdrowia.

Czym jest psychoterapia?

Psychoterapia to umiejętność świadomego i planowanego oddziaływania na przeżywanie jednostki, której głównym celem jest usunięcie przyczyn schorzenia. Uświadomienie pacjentowi psychogennego podłoża jego zaburzeń oraz poprawa jego funkcjonowania to nadrzędne cele psychoterapii. Uwzględniając źródło powstawania zaburzeń nerwicowych, czyli nierozwiązane, nieuświadomione konflikty wewnętrzne wynikające z rozbieżności pomiędzy dążeniami jednostki, a jej możliwościami skłaniają często pacjentów do rozpoczęcia psychoterapii nerwic.

Skuteczność psychoterapii w leczeniu zaburzeń nerwicowych

Najskuteczniejszą metodą leczenia zaburzeń, u podstaw których znajdują się psychologiczne problemy jednostki jest psychoterapia. W trakcie jej trwania pacjent może przepracować ukryte znaczenie swoich objawów oraz poznać ich przyczyny. Rozpoczęty proces terapeutyczny pozwala także wypracować pacjentowi nowe formy funkcjonowania, które będą konstruktywne zarówno dla niego, jak i otoczenia. Nowe doświadczenia emocjonalne oraz wzory reagowania i zachowania uzyskane w trakcie psychoterapii dostarczają nowych sposobów rozwiązywania problemów. Z czasem postrzeganie swojej osoby przez pryzmat zniekształceń percepcyjnych słabnie. Osoba jest w stanie dostrzec przyczyny swoich aktualnych konfliktów, jest bardziej świadoma swoich przeżyć, możliwości, a także ograniczeń.

To, co do tej pory było źródłem nerwicy przestaje powoli być zagrażające, staje się źródłem wiedzy o mnie samym, wiedzy, której do tej pory pacjent nie dopuszczał do siebie, blokował jej dostęp do świadomości. Zaniżone poczucie własnej wartości, które jest najczęstszym skutkiem zaburzeń nerwicowych, do tej pory rekompensowane dążeniami do szczególnych osiągnięć, staje się źródłem do poszukiwania swoich mocnych i słabych stron.

Który nurt psychoterapii wybrać?

Podejmując decyzję o rozpoczęciu psychoterapii grupowej pacjenci bardzo często stoją przed kolejnym dylematem, który często opóźnia ich proces psychoterapeutyczny, a mianowicie jaki nurt psychoterapii będzie skuteczny w leczeniu ich zaburzeń? W przypadku zaburzeń nerwicowych mówi się o dwóch nurtach, które stanowią wsparcie dla pacjenta, a mianowicie: psychoterapii psychodynamicznej oraz psychoterapii poznawczo-behawioralnej.

Psychoterapia psychodynamiczna

Psychoterapia psychodynamiczna ma na celu przepracowanie nieświadomych treści, które nie tylko przyczyniają się do powstania objawów, ale mogą także dezorganizować funkcjonowanie pacjenta. Głównym zadaniem psychoterapeuty jest pomoc pacjentowi w rozwiązaniu wewnątrzpsychicznych, nieświadomych konfliktów oraz uświadomienie stosowanych mechanizmów obronnych, które chronią przed uświadomieniem tego, co pacjent uważa za bolesne. Psychoterapia psychodynamiczna jest z reguły długoterminowa, może trwać od 1 roku, nawet do 5 lat i dłużej. Spotkania odbywają się przeważnie 2 razy w tygodniu i trwają ok. 50 min.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

W przypadku psychoterapii poznawczo-behawioralnej oddziaływania psychoterapeuty skupiają się na tu i teraz, tak więc powrót do przeszłości nie jest potrzebny. Również zmiana niepożądanego zachowania odbywa się bez analizy jego nieświadomych przyczyn. Terapeuta w tym nurcie pełni funkcję aktywną i dyrektywną, a pacjent w funkcjonowaniu przypomina ucznia, który powinien być gotowy do zmian. Podstawą terapii w tym nurcie jest najczęściej zmiana automatycznych myśli, które implikują lęk, co dzieje się poprzez korygowanie błędów logicznych. Poprzez zmianę zachowania i interpretacji własnych objawów terapia pozwala przerwać mechanizm błędnego koła.

Każdy człowiek może doświadczyć trudności, które może przezwyciężyć lub poddać się im. W takich chwilach potrzebna jest pomoc psychoterapeuty, który przy zastosowaniu odpowiednich technik będzie mógł poprawić nasze funkcjonowanie, sprawić, że dzięki swoim zasobom zaczniemy lepiej funkcjonować. Bo przecież psychoterapia to nic innego jak wsparcie rozwoju.


Bibliografia

Habrat-Pragłowska E., Koszewska I., O depresji, o manii, o nawracających zaburzeniach nastroju, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2796-9
Beck J. Terapia poznawcza - podstawy i zagadnienia szczegółowe, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego, Kraków 2005, ISBN 83-233-1986-3
Kratochvil  S. Podstawy psychoterapii, ZYSK I SK-A, Poznań 2003, ISBN 83-7150-877-8
Jarema M. Psychiatria w praktyce, Medical Education, Warszawa 2011, ISBN 978-83-62510-06-1