Jak wspierać bliską osobę z nerwicą?

Osoby chore na nerwicę przeżywają wiele trudności związanych z codziennym funkcjonowaniem. Pomoc bliskich osób jest bardzo potrzebna w ich przezwyciężaniu. Związany z chorobą lęk i objawy somatyczne degradują życie chorego. Dlatego też w przebiegu nerwicy tak istotne jest wspieranie osoby chorej przez bliskich. Ważne jest, aby okazywać zrozumienie względem osoby chorej, która wszystko przeżywa inaczej niż osoba zdrowa.

Rola związków międzyludzkich w życiu człowieka

Rodzina i przyjaciele odgrywają bardzo ważną rolę w życiu każdego człowieka. Ludzie, jako istoty społeczne, potrzebują towarzystwa innych osób, by móc prawidłowo rozwijać się i funkcjonować. Pomoc ze strony bliskich osób, poczucie bycia potrzebnym oraz akceptacja dają siłę i motywację do walki z trudnościami. Osamotnienie prowadzi do wycofywania się z aktywnego życia i rozwijania się zaburzeń psychicznych.

Ludzie w trakcie rozwoju gatunkowego wykształcili wiele cech, które służą życiu w grupach. Należy tu przede wszystkim wyróżnić emocje, empatię, tworzenie trwałych więzi i potrzebę pielęgnowania ich. Na każdym etapie swojego życia korzystamy z pomocy i towarzystwa innych osób. Tym bardziej jest ono potrzebne w trakcie choroby.

Jak reagować na rozwój zaburzeń u kogoś bliskiego?

Zaburzenia lękowe u bliskiej osoby mogą być dużym stresem nie tylko dla chorego, ale również dla otoczenia. Zaobserwowanie zmian w zachowaniu jednego z członków rodziny i stopniowe pogarszanie się jego stanu może być trudnym przeżyciem dla innych członków rodziny.

W sytuacji zaobserwowania niepokojących objawów u chorego, bliscy powinni zainteresować się jego stanem. Uwaga bliskich skupiona na chorym oraz pomoc w przezwyciężeniu trudności może przyspieszyć jego decyzję o podjęciu leczenia. Chory nie zawsze zdaje sobie sprawę z tego, co się z nim dzieje i jak ma reagować na zmiany. To właśnie bliscy powinni starać się mu pomóc, kiedy tylko zauważą nienaturalne zachowanie czy reakcje członka rodziny.

Jak pomóc choremu na nerwicę - wsparcie rodziny

Wparcie chorego to nie tylko fizyczne działania, które mają na celu pomoc w rozwiązaniu problemów, zmniejszenie liczby obowiązków czy zapewnienie mu odpowiedniego leczenia. Przede wszystkim jest to dawanie choremu do zrozumienie, że jego problem jest ważny oraz że jego stanem zdrowia interesują się domownicy, którzy są otwarci na jego potrzeby.  

Bardzo istotne jest zrozumienie problemu chorego. Rozumiejąc na czym polega jego choroba oraz jakie są jej skutki, bliscy mogą odpowiednio pomagać choremu. Nerwica wpływa na funkcjonowanie człowieka. W przebiegu choroby często pojawiają się objawy somatyczne nerwicy, z którymi chory może nie radzić sobie najlepiej. Ze strony rodziny powinna płynąć zachęta do pracy nad swoimi problemami i rozwijaniem się. Wiele objawów można złagodzić poprzez ćwiczenia fizyczne i metody relaksacyjne. Rodzina może zachęcać chorego do udziału w takich zajęciach lub wraz z nim uczestniczyć w nich. Chwile spędzone z osobą chorą mogą być również dają mu poczucie, że jest kimś ważnym w rodzinie i nie został sam ze swoim problemem.

Wsparcie ze strony znajomych

Ludzie cierpiący na nerwicę często izolują się od społeczeństwa. Wycofanie się z życia towarzyskiego może prowadzić do zamykania się w sobie i pogłębiania się dolegliwości. Dlatego tak ważna jest rola znajomych i przyjaciół. Odwiedzanie chorego, pisanie maili czy telefony pozwalają czuć się związanym z innymi ludźmi. Nerwica i jej dolegliwości wpływają na obniżenie się pewności siebie i poczucia własnej wartości. Kontakt z innymi ludźmi jest motywacją do działania i pracy nad swoimi problemami. Buduje też w chorym poczucie, że innym zależy na nim i ma dla kogo się zmieniać.

Chorzy na nerwicę mogą mieć trudności z utrzymywaniem znajomości, ponieważ zaburzenia lękowe mogą ograniczać możliwości spotkań. Ważna jest zatem inicjatywa osób z otoczenia. Nerwica nie jest chorobą, w trakcie której chory potrzebuje wsparcia i poczucia akceptacji. Dlatego spotkania z nim i podtrzymywanie więzi jest tak istotne.

Co zrobić, kiedy chory nie chce pomocy?

Bardzo trudnym, ale dość częstym problemem jest brak chęci ze strony chorego do podjęcia leczenia. Namowy ze strony rodziny i jej pomoc nie przynoszą efektów. Jest to bardzo trudna sytuacja, która wpływa na wszystkich domowników. Mimo niechęci chorego warto jest go zachęcać do wizyty u lekarza psychiatry i podjęcia się psychoterapii. Ważne jest również traktowanie chorego jak osoby dorosłej, która sama podejmuje decyzje.

Rodzina, która znajdzie się w takiej sytuacji stara się pomóc choremu, a wręcz zmusić go do podjęcia leczenia. Chory, jeśli nie zagraża sobie, ani innym, sam podejmuje decyzje o swoim życiu i nie można go przymuszać, by podjął leczenie nerwicy. Zawsze jednak warto zapewniać go o swoim wsparciu i możliwości pomocy. Równie ważne jest także uświadamianie choremu problemu. Nie należy chorego pozostawiać samego, pomoc innych, nawet kiedy się nie leczy, jest bardzo ważna. Zapewnienie mu odpowiednich warunków bytowych i wspomaganie w trudnościach może być możliwością dotarcia do niego. Warto starać się zdobyć zaufanie chorego i pomóc mu przezwyciężyć problem.


Bibliografia

Grzywa A. Oblicza psychozy, Czelej, Lublin 2005, ISBN 83-89309-45-9
Jarosz M. Co każdy powinien wiedzieć o chorobach psychicznych, Piątek Trzynastego, Łódź 2004, ISBN 83-7415-003-3
Kępiński A. Lęk, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2002, ISBN 83-08-03225-7
Bilikiewicz A. (red.), Kompendium psychiatrii, psychoterapii, medycyny psychosomatycznej, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3091-9